1 Pagkatapos sabihin ni Jesus ang mga salitang ito, itinaas niya ang kanyang mga mata sa langit at sinabi, Ama, dumating na ang oras; luwalhatiin mo ang iyong Anak, upang ang Anak ay magluwalhati sa iyo; 2 Yamang binigyan mo siya ng kapamahalaan sa lahat ng tao, upang ang lahat ng ibinigay mo sa kanya ay bigyan niya ng buhay na walang hanggan. 3 At ito ang buhay na walang hanggan, na ikaw ay kanilang makilala na iisang tunay na Diyos, at si Jesucristo na iyong sinugo. 4 Niluwalhati kita sa lupa, sa pagtatapos ng gawaing ibinigay mo sa akin upang gawin. 5 At ngayon, Ama, luwalhatiin mo ako sa iyong sarili ng kaluwalhatiang taglay ko na kasama mo bago pa nilikha ang sanlibutan.

6 Ipinahayag ko ang iyong pangalan sa mga taong ibinigay mo sa akin mula sa sanlibutan. Sila ay sa iyo, at ibinigay mo sila sa akin, at tinupad nila ang iyong salita. 7 Ngayon ay nalalaman nila na ang lahat ng ibinigay mo sa akin ay nagmula sa iyo; 8 Sapagkat ibinigay ko sa kanila ang mga salitang ibinigay mo sa akin, at tinanggap nila ang mga ito, at tunay na nalaman nila na ako'y nagmula sa iyo, at sumampalataya silang ikaw ang nagsugo sa akin. 9 Idinadalangin ko sila; hindi ang sanlibutan ang aking idinadalangin, kundi yaong mga ibinigay mo sa akin, sapagkat sila ay sa iyo; 10 At ang lahat ng akin ay sa iyo, at ang sa iyo ay akin; at ako'y niluwalhati sa pamamagitan nila.

11 Hindi na ako sa sanlibutan, ngunit sila ay nasa sanlibutan, at ako'y paroroon sa iyo. Banal na Ama, ingatan mo sila sa iyong pangalan na ibinigay mo sa akin, upang sila'y maging isa, gaya naman natin. 12 Habang ako'y kasama nila, iniingatan ko sila sa pangalan mong ibinigay mo sa akin, at sila'y aking binantayan, at wala ni isa man sa kanila ang napahamak, kundi ang anak ng kapahamakan lamang, upang matupad ang Kasulatan. 13 Ngayon ay paroroon na ako sa iyo; at sinasabi ko ang mga bagay na ito sa sanlibutan, upang ang aking kagalakan ay malubos sa kanilang sarili. 14 Ibinigay ko sa kanila ang iyong salita, at kinapootan sila ng sanlibutan, sapagkat sila'y hindi taga-sanlibutan, kung paanong ako'y hindi taga-sanlibutan. 15 Hindi ko idinadalangin na alisin mo sila sa sanlibutan, kundi ingatan mo sila mula sa masama. 16 Hindi sila taga-sanlibutan, kung paanong ako'y hindi taga-sanlibutan. 17 Pakabanalin mo sila sa katotohanan; ang iyong salita ay katotohanan. 18 Kung paanong sinugo mo ako sa sanlibutan, ay gayundin sinugo ko sila sa sanlibutan. 19 At dahil sa kanila ay pinakabanal ko ang aking sarili, upang sila man ay mapakabanal sa katotohanan.

20 At hindi lamang sa kanila ako nananalangin, kundi sa kanila rin na mga sasampalataya sa akin sa pamamagitan ng kanilang salita; 21 Upang silang lahat ay maging isa, gaya mo, Ama, na nasa akin, at ako'y nasa iyo, upang sila nama'y mapasaatin; upang ang sanlibutan ay sumampalatayang ikaw ang nagsugo sa akin. 22 At ibinigay ko sa kanila ang kaluwalhatiang ibinigay mo sa akin, upang sila'y maging isa, gaya naman natin na iisa; 23 Ako'y nasa kanila, at ikaw ay nasa akin, upang sila'y malubos sa pagkakaisa, upang makilala ng sanlibutan na ikaw ang nagsugo sa akin, at na sila'y iyong inibig, gaya ng pag-ibig mo sa akin. 24 Ama, ang mga ibinigay mo sa akin ay ibig kong sumakanila ako naroroon ay dumoon din naman silang kasama ko, upang makita nila ang aking kaluwalhatian, na ibinigay mo sa akin; sapagkat ako'y iyong inibig bago pa nilikha ang sanlibutan. 25 Oh Amang matuwid, hindi ka nakikilala ng sanlibutan, ngunit nakikilala kita; at nakilala ng mga ito na ikaw ang nagsugo sa akin; 26 At ipinakilala ko sa kanila ang iyong pangalan, at ipakikilala ko pa, upang ang pag-ibig mo sa akin ay sumakanila, at ako'y sumakanila.

[Korean Revised Version]