Panimula
Ang lumalalang mga krisis sa ekolohiya at pagbabago ng klima ay kabilang sa mga pinakamabibigat na suliraning kinakaharap ng daigdig sa kasalukuyan. Ang pagbabago ng klima, pagkasira ng kalikasan, malawakang pagkalbo ng kagubatan, polusyon, at pagkawala ng biodiversity o pagkakaiba-iba ng mga uri ng buhay ay nagbabanta hindi lamang sa kalikasan kundi maging sa buhay ng tao at sa kapakanan ng mga susunod na henerasyon. Bagama't maraming pamamaraan ang naglalayong tugunan ang mga suliraning ito mula sa pananaw ng agham, politika, at ekonomiya, ang Bibliya ay nagbibigay ng matibay na teolohikal na saligan na humuhubog sa Kristiyanong pag-unawa sa ugnayan ng sangkatauhan at ng sangnilikha.
Itinuturo ng doktrina ng paglikha na ang Diyos ang Maylalang, May-ari, at Tagapagpanatili ng buong sanlibutan, at ipinagkatiwala Niya sa sangkatauhan ang pananagutang pangalagaan ang Kanyang nilikha. Kaya naman, ang pananampalataya sa paglikha ay humihiling sa mga mananampalataya na isabuhay ang tapat na pagiging katiwala, itaguyod ang katarungan, ipakita ang pag-ibig sa kapwa, at mamuhay nang may pag-asa at masunuring pagsunod sa Diyos bilang tugon sa mga krisis sa ekolohiya at pagbabago ng klima.
Teolohikal na Saligan ng Paglalang at Mabuting Pangangasiwa
Ang doktrina ng paglikha sa Bibliya ay nagsisimula sa katotohanang nilikha ng Diyos ang langit at ang lupa, at ipinahayag Niyang ang lahat ng Kanyang nilikha ay "napakabuti."¹ Ang kabutihan ng sangnilikha ay nagpapakita na ang kalikasan ay may likas na halaga sapagkat ito ay nagmula mismo sa Diyos. Ang daigdig ay hindi lamang isang kalipunan ng mga likas na yaman na maaaring abusuhin o pagsamantalahan ng tao, kundi ito ay ganap na pag-aari ng Panginoon. Sinasabi sa Awit 24:1, "Ang lupa ay sa Panginoon, at ang buong narito; ang sanglibutan, at silang nagsisitahan doon."² Ang pangunahing katotohanang ito ay nagpapaalala sa mga mananampalataya na ang tao ay mga katiwala lamang at hindi tunay na may-ari ng sangnilikha. Dahil ang Diyos ang nananatiling tunay na May-ari ng lahat, pananagutan ng mga Kristiyano na pangasiwaan ang daigdig ayon sa Kanyang layunin at kalooban.
Malinaw na itinatag ang tungkulin ng sangkatauhan bilang katiwala sa Genesis 1:26–28 at lalo pang ipinaliwanag sa Genesis 2:15, kung saan inilagay si Adan sa Halamanan ng Eden upang "alagaan at ingatan."³ Ang mga salitang Hebreo na ginamit sa mga talatang ito ay nagpapahiwatig ng parehong paglilinang at pag-iingat. Kaya't ang pamamahala (dominion) ng tao sa sangnilikha ay hindi dapat ipakahulugan bilang pahintulot na abusuhin o walang-ingat na pagsamantalahan ang kalikasan, kundi bilang isang responsableng mangangasiwa na sumasalamin sa mapagmahal na pamamahala ng Diyos sa Kanyang nilikha. Dahil dito, ang mga Kristiyano ay tinatawag upang tularan ang pangangalaga ng Diyos sa pamamagitan ng pag-iingat, pagprotekta, at matalinong paggamit ng mga likas na yaman na Kanyang ipinagkatiwala sa kanila.
Ekolohikal na Bunga ng Kasalanan
Ang krisis sa ekolohiya ay malalim ding kaugnay ng biblikal na pag-unawa sa kasalanan. Ang paghihimagsik ng tao laban sa Diyos ay hindi lamang sumira sa ugnayan ng sangkatauhan sa Maylalang kundi maging sa pagkakaisa at kaayusan ng buong sangnilikha. Matapos ang Pagkahulog (Fall) ng tao sa kasalanan, isinumpa ang lupa dahil sa kasalanan ng tao, na nagdala ng paghihirap, pagkabulok, at pagdurusa sa buong nilikha.⁴ Ipinaliwanag ni Apostol Pablo na "ang buong nilalang ay humahagulgol at naghihirap na gaya ng babaing nanganganak hanggang ngayon," habang hinihintay ang ganap na katubusan na magaganap sa pagbabalik ni Cristo.⁵ Kaya't ang pagkasira ng kalikasan ay hindi bunga ng orihinal na layunin ng Diyos para sa Kanyang nilikha, kundi bunga ng makasalanang pag-abuso ng tao sa mga kaloob ng Diyos. Dapat kilalanin ng mga Kristiyano na ang kasakiman, labis na materyalismo (consumerism), at walang pananagutang pagsasamantala sa mga likas na yaman ay mga usaping moral na nangangailangan ng pagsisisi at tapat na pagsunod sa Diyos.
Ang Pangangalaga sa Sangnilikha Bilang Pagpapahayag ng Kristiyanong Pag-ibig at Katarungan
Ang pananampalataya sa paglikha ay humihiling din sa mga mananampalataya na ipakita ang kanilang pag-ibig sa kapwa sa pamamagitan ng pangangalaga sa kapaligiran. Ang pagkasira ng kalikasan ay higit na nakaaapekto sa mga mahihirap, mahihinang pamayanan, at sa mga susunod na henerasyon na kadalasang higit na nagdurusa dahil sa polusyon, mga likas na sakuna, kakulangan sa pagkain, at sapilitang paglikas na dulot ng pagbabago ng klima. Binuod ni Hesus ang kautusan ng Diyos sa dalawang dakilang utos: ang ibigin ang Diyos at ang ibigin ang kapwa.⁶ Ang responsableng pangangasiwa sa kalikasan ay isang kongkretong pagpapahayag ng Kristiyanong pag-ibig sapagkat ang pangangalaga sa sangnilikha ay nagtataguyod sa ikabubuti ng tao at pag-iingat sa kapakanan ng iba. Dahil dito, ang pag-aalaga sa kalikasan ay hindi lamang isang usaping pangkapaligiran kundi isang gawa ng habag, pagmamahal, at katarungan na nakaugat sa Dakilang Utos ng Panginoon.
Ang Pagtubos sa Sangnilikha at Kristiyanong Pag-asa
Higit pa rito, ang biblikal na pananaw tungkol sa katubusan ay hindi lamang tumutukoy sa kaligtasan ng bawat tao kundi pati na rin sa panunumbalik ng buong sangnilikha. Ang gawain ni Cristo sa pakikipagkasundo ay sumasaklaw sa lahat ng nilikha at tumuturo sa hinaharap na panibagong langit at ng lupa. Isinulat ni Apostol Pablo na layunin ng Diyos sa pamamagitan ni Cristo na "ipakipagkasundo sa Kaniya ang lahat ng mga bagay."⁷ Nagtatapos ang Bibliya sa pangitain ng bagong langit at bagong lupa kung saan ganap na matutupad ang sakdal na layunin ng Diyos para sa Kanyang nilikha.⁸ Ang pag-asang ito sa hinaharap ay hindi nagpapawalang-bisa sa ating pananagutan sa kasalukuyan; sa halip, ito ay naghihikayat sa mga Kristiyano na maging tapat na kabahagi sa gawain ng Diyos sa pagtubos sa sangnilikha sa pamamagitan ng pagpapakita ng Kanyang pagmamalasakit sa kalikasan sa kasalukuyang panahon.
Praktikal na Tungkulin ng mga Kristiyano sa Pagtugon sa mga Krisis sa Ekolohiya at KlimaAng pananagutang Kristiyano ay nangangailangan ng parehong personal at sama-samang pagkilos. Bilang mga indibidwal, ang mga mananampalataya ay dapat mamuhay nang may pagpipigil sa sarili, pasasalamat, responsableng pagkonsumo, at maingat na pangangalaga sa mga likas na yaman. Ang mga simbahan ay maaaring magturo ng biblikal sa pagiging mabuting katiwala ng sangnilikha, makibahagi sa mga proyekto ng pagpapanumbalik ng kalikasan, pagbabawas ng basura, at paghikayat sa mga "sustainable" na pamamaraan sa loob ng pamayanan. Maaari ring suportahan ng mga Kristiyano ang mga patakaran at mga inisyatibong nagpoprotekta sa kalikasan habang itinataguyod ang katarungan para sa mga mahihina at higit na naaapektuhang sektor ng lipunan. Ang mga gawaing ito ay hindi pagtatangkang makamit ang kaligtasan sa pamamagitan ng mabubuting gawa, kundi mga pagpapahayag ng pagiging tapat na alagad ni Cristo na dumadaloy mula sa pagiging masunurin sa Diyos at pag-ibig para sa Kanyang nilikha.
Sa huli, ang pananagutan sa pangangalaga sa kalikasan ay isang anyo ng pagsamba sa Diyos. Itinuturo ng Kasulatan na ang sangnilikha mismo ang naghahayag ng kaluwalhatian ng Diyos at nag-aanyaya sa sangkatauhan na purihin ang Maylalang.⁹ Kapag inaalagaan ng mga mananampalataya ang kalikasan, pinararangalan nila ang Diyos na lumikha nito at nagpapatotoo sa Kanyang karunungan, kabutihan, at kataas-taasang kapangyarihan. Kaya't ang pagiging mabuting katiwala ng sangnilikha ay isang mahalagang bahagi ng Kristiyanong pagsamba at ng tapat na pamumuhay ayon sa kalooban ng Diyos.
Konklusyon
Mula sa biblikal na pananaw, ang pananampalataya sa paglikha ay humihiling sa mga Kristiyano na tumugon nang aktibo at may pananagutan sa mga krisis sa ekolohiya at pagbabago ng klima. Itinuturo ng Kasulatan na ang Diyos ang Maylalang at tunay na May-ari ng lahat ng bagay, ang sangkatauhan ay Kanyang itinalagang katiwala, ang kasalanan ang naging sanhi ng pagkasira ng sangnilikha, at ang katubusang isinakatuparan ni Cristo ay sa huli ay sumasaklaw sa panunumbalik ng buong nilikha. Dahil dito, ang mga Kristiyano ay tinatawag na maging tapat na mga katiwala ng sangnilikha, itaguyod ang katarungan, ibigin ang kanilang kapwa, at pangalagaan ang kalikasan bilang pagpapahayag ng kanilang pagsunod at pagsamba sa Diyos.
Sa mundong patuloy na humaharap sa lumalalang mga suliraning pangkapaligiran, may natatanging pagkakataon ang mga mananampalataya na ipamalas ang kapangyarihan ng ebanghelyo sa pamamagitan ng responsable at mapagmahal na pangangalaga sa nilikha ng Diyos. Sa pamamagitan nito, ipinakikita nila ang kanilang pag-asa sa araw na gagawing bago ni Cristo ang lahat ng bagay at ganap na maibabalik ang kaayusan.
- Gen. 1:26–28 (KJV); The Mission of God, The Mission of God: Unlocking the Bible's Grand Narrative (Downers Grove, IL: InterVarsity Press, 2006), 395–400.
- Gen. 1:1, 31 (KJV).
- Ps. 24:1 (KJV).
- Wright, The Mission of God, 395–400.
- Gen. 1:26–28; 2:15 (KJV).
- Creation Regained, Creation Regained: Biblical Basics for a Reformational Worldview, 2nd ed. (Grand Rapids, MI: Eerdmans, 2005), 29–35.
- Gen. 3:17–19 (KJV).
- Rom. 8:19–23 (KJV).
- For the Beauty of the Earth, For the Beauty of the Earth: A Christian Vision for Creation Care, 2nd ed. (Grand Rapids, MI: Baker Academic, 2010), 25–41.
- Matt. 22:37–39 (KJV).
- Wright, The Mission of God, 401–407.
- Col. 1:16–20 (KJV).
- Rev. 21:1–5 (KJV).